غوغاهای جریان های تاریخ ، برگه ی شصت و دوم

در ابتدای اسلام همانند تمام ادیان بزرگ دیگر ، می ، شراب حلال و روا بوده است ، ولی پس از مدتی ، اندک اندک .......... بررسی کنیم که چگونه تغییر یافته .

پس از مدتی که از نشر اسلام گذشت آیه ی 43 سوره ی نساء نازل شد که :

" ای کسانی که به اسلام گرویده اید در حالت مستی گرد نماز نگردید تا آن که بدانید چه می گوئید و چه می خوانید ..."

در این آیه گروندگان به اسلام مخاطب قرار گرفته اند ( در آیه ی 14 سوره ی حجرات ، خداوند تفاوت کلی را بین مؤمنین و گروندگان به اسلام را اشاره نموده ) ، و سپس فرموده در حالت مستی گرد نماز نگردید ، به این دلیل که در حالت مستی نمی دانید چه می گوئید و چه می خوانید .

در این هم هنوز در مورد عدم نوشیدن بیانی نه شده ، اگر چه مستی ها متفاوت است ، آن کس که مست باده است در آن حال ترسان و از بیم کیفر لرزان ، عاقبت  کار بسر می برد و می داند که خداوند گفته است که همه ی گناهان را می بخشد ، امّا آن کس که مست نخوت نفس و خود پرستی است کارش بسیار پر خطر و بیم جدائی جاودان وی هست .

سپس ، پس از اندک زمانی آیه ی 219 سوره ی بقره نازل شده که فرموده :
" از تو از شراب و قمار پرسند بگو در آن " اثم " بزرگ است و مردمان را در آن سودهاست و لیکن " اثمها " از سود آن بزرگ تر است ..."

بسیاری از مفسران " اثم " را بزه و گناه ترجمه نموده  ،

و برخی  آنرا خطا ،

و برخی نیز در مقابل سود به معنی ضرر تفسیر نموده اند .

در این آیه نیز بحثی از حرام بودن و ناروا بودن شراب نیست ، با آن که در آن برای مردمان سودهاست اما خطا و گناه و ضرر آن بیش تر است .

ولی همین که دین اسلام نفوذ بیش تری در عربستان یافت آیه ی 90 سوره ی مائده نازل می شود :

" ای کسانی که ایمان آوردید ، همانا شراب و قمار و  " الانصاب و الازلام " زشت است و از اعمال شیطان و از آن دوری کنید تا پیروز مانید " .

در این آیه  کسانی که ایمان آورده اند مخاطب است و نه اسلام آورندگان  ، و سپس شراب و قمار و الانصاب و الازلام از اعمال شیطان نامیده می شود ، ولی با این وجود هیچ فعل حرام و ناروائی بر آن تعلق نگرفته و تنها فرموده از آن دوری نمائید تا پیروز مانید .

مفسران و مترجمان " الانصاب و الازلام را چوب های بازی ترجمه و تفسیر نموده اند و مسلمانان دو عمل نوشیدن شراب و انجام قمار را سفت و سخت گرفته و دو عمل دیگر را نادیده گرفته اند .

با بررسی تاریخ مشخص می شود که در میان اعراب از زمان های قدیم بت پرستی ، استخاره کردن رایج بوده و برای این عمل از دو عدد مجسمه های کوچک از بت هایشان ش، یکی به رنگ روشن و دیگری به رنگ تیره استفاده می کردند و این دو مجسمه را در کیسه ای قرار می داده و هر کس نیاز به استخاره داشت  دست در کیسه می نمود و یکی از مجسمه ها را بیرون می آورد و با این بت های چوبی استخاره می نمود .

اگر شراب از اعمال شیطان است به همان نسبت استخاره هم از اعمال شیطان است واین در حالی است که خداوند ، خود فرموده : " امر خود را به خدا واگذار نمائید " ، ولی استخاره گیرنده امر خود را به فال و استخاره واگذار نموده .

علی الحال ، یک آیه بعد از این آیه ، یعنی در آیه ی 91 سوره ی مائده به یک باره فرموده :

" شیطان می خواهد میان شما دشمنی و خشم و کینه و زشتی در آشامیدن شراب و بازی قمار افکند و شما را از یاد خداوند و از نماز باز دارد و ...."

ودر ادامه در آیه ی بعد ( 92 ) فرمان می دهد که خدا و رسول را فرمان برید و از سستی کردن در فرمان به پرهیزید .

ودر آیه ی بعد ( 93 ) فرموده : " بر کسانی که ایمان آوردند و کارهای نیکو کردند تنگی و بزهی نیست آنچه چشیده اند ( از شراب ) چون از کفر به پرهیزند و ایمان آوردند و ..."

هر کس خود به اندازه صیقلی دلش باید درک نماید ، اصل انسانیت است و فرع را ترجیح دادن به اصل جهل و نادانی است .

آیه ی 87 را مد نظر داشته باشیم که فرموده : " ای گروندگان ، پاکی ها را که خداوند بر شما حلال کرده حرام نه کنید و از اندازه در مگذارید که خداوند تجاوز کنندگان را دوست نه دارد " .

تا تو اندر بند رنگ و طبع و چرخ و کوکبی

کی بود جایز که گوئی دم قلندروار زن

ادامه دارد .....