عشق به کمال

حافظ فرموده :

این جان عاریت که بحافظ سپرده دوست

روزی رّخش ببینم  و تسلیم  وی کنم

بدین معنی است که اگر به اختیار به " جان دهنده " رد نکرده ایم ، البته 

" جان هنده "  از ما خواهد گرفت .

رسیدن به جان ، بـــرابـر با فروشـــــدن به مرگ است و خیام در گفـــــــــتاری ژرف سروده :

"دُوری که در او آمدن و رفتن ماست

آنرا نه بدایت و نه نهایت پیداست

و از چرخه ی زندگی یاد می کند که برآن نه آغاز و نه پایان می توان شمرد ، زیرا در چرخه ی زندگی ، فراز و فرود ، هر دو یکی است ،

 در این صورت مرگ و زندگی یکی است

و رسیدن به جان برابر با رسیدن به مرگ است .