" جان گوردن لوریمر "تاریخ نگار و دیپلمـــــــات انگلیسی که سال ها یکی از مــدیران کمپانی هنـــــــد شرقی و نماینده ی سیاسی بریتانیا بود در خلیج فارس و در بوشهر سکونت داشت نوشته :

در دوره ی مظف5ر الدین شاه " آل بوکرد " بعد از  " طایفه کعب و باوی " سومین طایفه پُر جمعیت غیر کوچ نشین اهواز بودند ، " مظفریه یا بندر مظفری " محل سکونت طایفه ی آل کردون بود .

بندر مظفری پس از بندر ناصـــری (منطقه ی نادری کنونـــی اهواز ) و بنــــــــــــدر محمره ( خرمشهـر ) جایگاه سومین موقعیت استراتژیک و تجاری جنوب خوزستان را داشت.

در ادامه "لوریمر " نوشته :

بندر مظفری یا مظفریه دارای بیست ( 20 ) خانه آجری و 180 خانه گِلی و بیست (20 ) باب مغازه و یک کاروانسرای بزرگ و یک قهوه خانه ی که توسط " شیخ خزعل "( شیخ خرمشهر ) ساخته شده بود .

از ابتدای دوره ی مظفرالدین شاه تا اواخر دوره ی احمد شاهِ قاجار که مصادف با حکمرانی شیخ خزعل بر خوزستان بود ، بزرگ خاندان آل بوکرد کردون " ملا عبدالسیّد " ملقببه نصرت نظام بود که از سیاست مداران برجچسته ی خوزستان بشمار می رفت .

ملا عبدالسید در این فاصله دارای مناصبی همچون :

حاکم زیدان بهبهان ( 1905 - 1908 میلادی) ،

حاکم شوشتر (1911 میلادی ) ،

حکمران اهواز  ( 1914 میلادی ) ،

معاون شیخ چاسب ( پسر ارشد شیخ  خزعل ، حکمران وقت اهواز ) ،

معاون شیخ سلطان ( برادر زاده ی شیخ خزعل ، حکمران وقت اهواز ) ،

بود و از اینرو با حمایت وی بر جچمعیت و قدرت این طایفه افزوده شد ، بسیاری از افراد آل بوکردون طی آن دوره از مناطق مختلف به خصوص از : ماه شهر ، منطقه ی جراحی و رامهرمز به اجتماع این طایفه در اهواز پیوستند .

"لوریمر " در ادامه نوشته : " تا صــد سال قبل عضوی از بختیاری ها بودند تا اینکه از مناطق رامهرمز و جراحی به محل سکونت فعلی مهاجرت کردند که در آن زمان یک اجتماع 400 تا 500 نفری بودند در حالی که اکنون 2000 تن هستند " ( بر اساس  آمار 1908 میلادی ).