نکته های عرفانی برگه ی دوازدهم
" ربنا آتنا من لدنک رحمة و هیئی لنا من امرنا راشد " بر اساس این آیه ، اصحاب کهف هنگامی که به غار وارد شدند به درگاه خداوند ملتجی شده و این آیه را خواندند .
که اشاره است به این که سالک راه ، موقعی که می خواهد وارد کهف ولایت شود و پناهنده به آن گردد ، باید به زبان حال و قال به آن درگاه پناه برد و خود را تسلیم عنایت او قرار دهد .
زیرا یگانه پناهگاهی که برای جویندگان راه و سالکین طریق می باشد همان کهف ولایت است که در حقیقت ظهور کامل آن در سفر سوم است که از خود فانی شده و مصداق " اولیائی تحت قبابی لا یعرفهم غیری می باشند .
ای که مأیوس از همه سوئی ، بسوی عشق رو کن
کعبه ی دل هاست آنجا ، آنچه خواهی آرزو کن
داستان اصحاب کهف ، گذشت و فداکاری آنها را در مقابل دین و مذهب بازگو می کند .
قبلاً بیان شده بود که اینان 7 نفر بودند که در میان مسیحیان به " هفت خفتگان " شهرت دارند و در شهر " افسوس " ترکیه ی فعلی اتفاق افتاده که اکنون خرابه های آن حدود 70 کیلومتر از شهر ازمیر فاصله دارد .
روزنامه ی اطلاعات در شماره ی 15041 دوشنبه سی و یکم خرداد سال 1355 و شماره 15055 چارشنبه شانزده تیرماه سال 1355 در مورد اصحاب کهف مقاله ای تحقیقی از روزنامه ی الاهرام مصر را نشر داد که در آن نوشته شده بود :
" اخیراً غار اصحاب کهف در روستای رقیم هفت کیلومتری جنوب عمان پایتخت اردن کشف شد ، در داخل غار هفت قبر و همچنین قبر سگی که با آنان بود پیدا شده ."
در داخل غار نوشته ها و زینت آلات و سکه هائی مربوط به دوره ی بیزانس در قرن سوم میلادی کشف شد .
پس از تحقیق کامل و بررسی ها ی آثار کشف شده مشخص گردید که همه مربوط به دوره ی بیزانس یعنی همان دوره ی اصحاب کهف بوده .
این غار بر اساس آیه ی " و تری الشمس اذا طلعت تزاور من کهفم " - خورشید هنگام طلوع از برابر آن عبور می کند و هنگام غروب از آن منحرف می شود و به داخل کهف نمی تابد . مشخص شد که غار افسوس در تر کیه با مشخصاتی که در قرآن بیان شده مطابقت نه دارد و غاری که در اردن است صحیح می باشد .
در کتاب تاریخ انبیاء ، عماد زاده نوشته : بسیاری از مورخین منشاء این داستان را از اعتقادات هندو و ژرمن ها می دانند ، زیرا نظیر آن از جهت خواب های طولانی در داستان های قدیم بت پرستان ذکر شده ، از جمله : داستان 9 نفر اهل ساردنی که خواب طولانی نمودند و ارسطو آن را نق نموده است .
و نیز داستان " اونیاس هلمه آگل " که در تلمود یهود نوشته و حکایت شده که 70 سال در خواب بوده ، و نیز داستان ابی ملک از بزرگان یهود که به امر خداوند 66 سال به خواب رفت .
و نیز حکایت عُزیر که خداوند او را 100 سال میراند و بعدها زنده نمود تا باو نشان دهد ، خداوند چگونه مرده را زنده می کند و قادر است بر زنده نمودن مردگان .
داستان اصحاب کهف که دانشمندان غربی نوشته اند بر اساس چهار گروه اسناد است :
1 - روایاتی که به زبان سریانی ضبط شده که قدیمی ترین روایت بوده و " جیمس سیروگ " متوفی در سال 520 میلادی ذکر نموده است .
2 - روایات یونانی مربوط به قرن دهم میلادی و مؤلف آن Symeon Metaphraste است .
3 - روایات لاتینی که خود از روایت سریانی توسط " گریگوری اف تورس " گرفته شده است .
4 - روایات اسلامی که از روایت سریانی اخذ شده ، و نیز روایت های قبطی ، حبشی ، ارمنی هم به روایت های سریانی منتهی می شود .
54 - خضر و موسی
مقصود خضر از اظهار این سه امر شگفت انگیز در ظاهر ،
تعلیم دادن راه تکمیل شدن موسی بوده ، زیرا موسی برای تعلیم دادن نیاز به تکمیل داشت .
اگر چه از نظر مقام پیامبری و مراقبت احکام کثرت و شرع و حفظ مراتب کثرت برتر و کامل تر از خضر بوده ولی از نظر مقام باطن و وحدت و طریق سلوک الی الله احتیاج به تعلیم خضر برای تکمیل داشته است .
