ناز پرورده به تنعم نبرد راه به دوست
فرموده : " کلامنا صعبً و مستصعبً ، یا یحمل ها الا نبی مرسلاً ، او ملک مُقرباً ، او مؤمنون امتحان الله بالایمان "
کلام ما سخت و دشوار است و کسی آنرا درک می کند که نبی مرسل باشد ، یا ملک مُقرّب ، و یا مؤمنی که خداوند به ایمان او را امتحان کرده یعنی سکینه ی قلبی را در قلبش قرار داده ، شما کدامین یک از اینها هستی ؟
هیچ کدام ! پس چرا می گوئی : قال صادق ، قال باقر . برای درک آیات قرآن و فرمایشات انبیاء و اولیاء " برهان رب " نیاز هست ، برهان رب همان نوری است که راه را نشان می دهد و برای رسیدن به برهان رب عشق به خداوند لازم است .
اگر این برهان رب در دلی قرار گرفت همه چیز را فهمیده و الی هیچ نمی فهمد .
خواندن قرآن در یک ثانیه است ،
آئینه ی دل وقتی از غیر خدا پاک شد ، دل می سوزد و آن زمان است که سالک الی الله قرآن را در یک ثانیه می خواند و می فهمد .
آن جوان نصرانی در صحرای کربلا ، که آورده بودند با امام حسین بجنگد ، هنگامی که به او دستور دادند امام تیر خورده و افتاده برو و سرش را ببُر و بیاور ،
یعنی " سر برهان ناطق " ، " سر اسماء الله " را ، تا چشمش بر روی امام می افتد می گوید :
" السلام علیک یا روح الله " ، زیرا در یک ثانیه شناخت و قرآن را خواند ، و خالق بی همتا در همان یک ثانیه دیده ی بصیرت به او داد .
خداوند فرموده : " من سُبُل الهی را نشان می دهم ، دیگران نمی توانند " .
این سُبُل الهی همین " آدم " است ، که معرفی و شخصیّت این انسان کامل چون در حد من و ما و شمغا و دیگران نیست ، هر گونه توصیفی و تعریفی و تبلیغی که ما و من و دیگران از این انسان کاملف بنماید عین اهانت است نسبت به شخص انسان کامل که به همین دلیل در اصول دین تبلیغ جایز نیست کــــــــــــــه " لا اکراه فی الدین " .
و منظور از اسلام ، تسلیم شدن به دست " آدم " است ، به همین علت می فرماید :
" من مات و ما عرف امام الزمانهُ .." ، که بدین معنی است کسی که بمیرد و " عبودیّت آدم زمان خودش " را به گردن نه گیرد ، که عبودیّت او عبودیّت خداوند است ، همانند عرب جاهلی مرده است .
پس کسی که دوستی آن " آدم زمان خودش " را به دل نه گیرد ، یعنی نور در دلش نیاید و بر آدم زمان خودش سجده نکند ، این شخص همانند عربق جاهلیّت مرده .
این آدم مزیّن به علم لدّنی است که گاهی " نبی " ، گاهی " ولی " و گاهی " انسان کامل " و .....نامیده می شود .
وقتی این انسان های کامل می گفتند : " نحن ما اسماء الله " مگر مردمان فهمیدند که اینها چه می گویند .
ناز پرورده به تنعم نبرد راه به دوست
عاشقی شیوه ی رندان بلاکش باشد
