عشق به کمال

عیب می جمله چو گفتی هنرش نیز بگو

نفی حکمت مکن از بهر دل خامی چند

قرآن ، در کنار بیان عیب می ، هنرش را نیز فرموده است ، در آیه ی 219 سوره بقره بیان شده : از می و قمار از تو پرسند ، بگو در آن " اثم " کبیر و فوائدی در بر دارد و " اثمهما " بر فایده شان می چربد " .

که در مورد اثم بسیاری به معنی گناه تفسیر و معنی نموده اند ، و برخی نیز به معنی خطا ، برخی به معنی کار نادرست ، برخی به معنی ضرر که نقطه ی مقابل فایده است آورده اند ، اما فعل حرام بر آن اطلاق نه شده است .

امام فخر رازی که همانند حافظ اشعری شافعی بوده در تفسیر این آیه ، منافع شراب چنین برشمرده است :

" ... ضعیف را نیرومند می کند ، غذا را می گوارد ، به نیروی باه می افزاید ، اندوهکین را تسلی می دهد ، ترسو را دلیر و بخیل را بخشنده می کند ، رنگ رخساره را باز می کند و حرارت غریزی را برمی انگیزد ، و همّت و بلند طبعی را می افزاید " ( التفسیر کبیر ج 6 ص 49 و 50 )

ولی بر اساس آیه ی فوق آسیب جسمی ، روحی ، فردثی و اجتماعی آن بسی بیش تر از منافع آن است .

در آیه ی 67 سوره ی نحل فرموده :

" و از میوه ها خرما و انگور ، شما از آنها می و روزی نیکو می گیریرد ، در این کار نشانی است برای گروهی که عقل دارند و در می یابند " .