شمس تبریزی . برگه ی یازدهم
در آن هنگام نیز شمس تبریزی گفته بود ک:
" کسی میخواستم از جنس خود ،
که او را قبله سازم ، و روی بدو آرم که از خود ، ملول شده بودم .
تاتو ، چه فهم کنی از این سخن که می گویم که :
از خود ، ملول شده بودم .
اکنون ، چون قبله ساختم ،
آن چه من می گویم ، فهم می کند ، درمی یابد. "
و نیز همان طوری که سلطان ولد و افلاکی نقل کرده اند شمس گفته بود :
" مرا شیخی بود ابوبکر نام ، در شهر تبریز ، جمله ولایت ها راازو یافتم ، امّا در من چیزی بود که شیخم نه دید ، و هیچکس نه دیده بود ،
آن چیز را درین حال مولانا دید . "
و پس از آن که ملاقات دست داد و شمس و مولوی هم دیگر را دیدند سه ماه تمام هر دو به خلوت در حجره ای نشستند و اصلاً بیرون نیامدند حتی به جهت تجدید وضو .
" سه ماه تمام در حجره ی خلوت نشستند ،
که اصلاً بیرون نیامدند ،
وبه کلی حضرت مولانا از تدریس و تذکیر ،
فاغ گشته به تقدیس قدیس اعظم ( شمس ) مشغول شد ."
شمس در این مدت به همان صورتی که باید مولوی ساخته شود ، او را پرداخت نمود ، و ریاضت داد ، و در نهایت نیز حلم او را به ترفندهائی آزمود:
" روزی مولانا شمس الدین به طریق امتحان ،
از حضرت والدم ( مولوی ) شاهدی التماس کرد .
پدرم حرم خود " کرا خاتون " راکه در جمال و کمال جمیله ی زمان ، و ساره ی ثانی بود ، و در عفت و عصمت ، مریم عهد خود ، دست به گرفته در میان آورد. شمس فرمود : او خواهر جان من است ، نه نمی باید .، بل که نازنین شاهد پسری می خواهم که به من خدمتی کند . مولانا فی الحال ، فرزند خود " سلطان ولد " را که یوسف یوسفان بود ، پیش آورد و گفت : امید است که به خدمت و کفش گردانی شما ، لایق باشد.
شمس فرمود که ، او فرزند دلبند من است ، حالیا ، قدری صهبا دست دادی ، بعضی وقت ها به جای آب ، استعمال می کردم که مرا از آن ، ناگزیرست . همانا پدرم ، به نفسه بیروت آمده ، دیدم که سبوئی از محله ی جهودان پر کرده و بیاورد ، و در نظر او به نهاد ، دیدم که مولانا شمس الدین ، فریادی بر آورد و جامه ها ، بر خود چاک زده سر در قدم پدرم نهاد و فرمود که : من غایت حلم مولانا را امتحان می کردم .
