کتاب مقدس مسیحیان شامل دو بخشِ عهد جدید و عهد قدیم است که این دو اصطلاح را اولین مرتبه " پاولوس " مطرح نمود ( نامه ی دوم قرنطیان 3/14 ) که با این وجود در کلیسای مسیحیّت از اواسط قرن دوم میلادی بکار گرفته شد ، اگر چه در ادبیات فارسی اصطلاح عهد جدید و عهد قدیم متداول شده امّا مفهوم واقعی آنچه در کتاب مقدس توجیه می شود نیست .

در تورات برای این اصطلاح کلمه ی Berith " بریت " بکار رفته که " میثاق " معنی می دهد ، در لاتین این کلمه Testamentum " تستامنتوم " به معنی وصیّت و پیمان ترجمه شده .

از روایات تورات استنباط می شود که " بریت " به معنای پیمانی یک جانبه است که طرف غالب و قدرتمند بر مغلوب و تحت الحمایه ی خود تحمیل می نماید .

مجموعه ی این " میثاق " از رساله های زیر تشکیل شده است :

1 - اناجیل چهار گانه ی متی ، مرقس ، لوقا ، یوحنا .

2 - اعمال رسولان .

3 - نامه های رسولان .

4 - مکاشفه ی یوحنا .

کلیسای مسیحیّت این مجموعه را ( Bibel ( Bible بیبل که از کلمه ی یونانی بیبلوس به معنی کتاب گرفته شده نامید .

انجیل از کلمه ی یونانی ( Evangelium ( Eu-angelium مرکب از دو بخش : " ایُ " به معنای نیکو ، و " انگلیون " به معنای خبر نیکو و بشارت گرفته شده که در حقیقت کلیسا در انتخاب این کلمه تحت تأثیر سنت دربار روم بوده است ، زیرا در روم باستان امپراطور را خدایگان و رستگار بخش می نامیدند و سلطنت او را مژده ی نوید بخش توجیه می کردند یعنی همان " اوانگلیون " .

در رساله ی اشعیا 10 - 40/9 نیز آمده است که در آن از بشارت ظهور حکومت خدا سخن رفته ، و در اشعیا 52/7 نیز به فرشته ی شادی و بشارت حکومت خدا ، شاه اسرائیل اشاره شده است .

بـــــــــــرخی از مبلغین مسیحی اعتقاد داشتند که نام " انجیل " قبلاً در رسالات مذهبی آمده بود و این کلمه از اصطلاح Gylion گیلیون که در " میشنا " مقاله ی " یدائیم " نیز بکار رفته اخذ شده است .

" اوزبیبوس " از قول " پاپیاس " از بزرگان کلیسا مدعی است که انجیل متی قدیمی ترین رساله ی کلیسا بوده و از روایات اولیه ی یهودیان مسیحی جمع آوری و به زبان عبری تنظیم شده است و نام انجیل هم دارای ریشه ی عبری است .

ادامه دارد ........