همبستگی آریائیان با سرخ پوستان امریکا

برگه ی اوّل

در میان سرخ پوستان ایالت آریزونای Arizona امریکا ، خانه را " هوگان " می نامند .

از آنجائیکه " گان ، کان " پسوند جایگاه است ، با پیشوندِ " هو " فارسی و پهلوی که از " هو  hu " اوستائی برآمده و بررویهم " جایگاه خوب " معنی می دهد .

دقیقاً همان است که در واژه ی " هوشنگ " به معنی جایگاهِ خوب ، خانه ی خوب است .

ســـــرخ پوستانِ آریزونا ، خانه ی نشیمن را " هوگانِ ماده " می نامند ، در ایالت آریزونا شهری به نام  " توبا " وجود دارد که هنوز هم " هوگان ماده " به همان شیوه و سبک در آن وجود دارد .

جایگاه برگزاری آئین ها  " هوگانِ نر " نامیده می شود .

زیستگاه سرخ پوستانِ تیره ی " ناواهو " بیش تر در ایالت آریزونا بوده و هست و خانه های مردمان این تیره بنام " هوگان " خوانده می شود و در افسانه های تیره ی  " ناواهو " ، " هوگان " از سوی خدائی به نام " خدای سخنگو " به  آنان داده شده است .

همبستگی شگفتِ هوگان ( = هوشنگ ) ، در خدای سخنگو ( = هوشنگ ، وفرَواک ) نهفتـــه است .

هوگان و هوشنگ : نلواهو ( نِل – وا – هو ) ، " وا " و " واک " در فرَواک ، فرزند سیامک پدر هوشنگ .

" میکل آنجل استوریاس " در مصاحبه ای که در کتاب " هفت صدا " منعکس است گفته :

" به سوربن  رفتم و در آنجا آگهی آموزشی در باره ی اسطوره ها  و خدایان امریکای مرکزی ( مایاها ) ، که از سوی پروفسور " ژرژ رینو " داده می شد ، مرا به سوی خویش کشاند .

پس آموزش را با گفته ی " رینو " آغاز نمودم که " پوپول ووه " نامه ی سپنتِ کیش ها را گزارش می کرد ، در این نامه آمده است که همه ی عناصر ضد هم با یک دیگر آمیخته اند ، با چگونگی آفرینش جهان بر دست خدایان ، آفرینش زن و مرد ، نبرد میان نیکی و بدی ، و پیروزی نیکی بر بدی آغاز می شود " .

این گفتار پیرامون اندیشه ی سرخ پوستان ، همانند اندیشه ی ایرانی در مورد نیک و بد است .

در کتاب " قصه ها و داستان های کانادائی " ، ژرژ فروندال ، در مورد افسانه های سرخ پوستان کانادا نیز آمده است که :

" نیروئی که نگهبان مردمان بود ، و پشتیبان  خوبی در برابر نیروهای بد بود ، در پایان ، پاداش پایمردی و باور راستین او را داد " .

در داستان " قایق ارواح " ، همانند داستان " اردی ویراف " آریائی ، جوانی پس از خوردن و نوشیدن به جهانِ روانها می رود و بر پلی همچون " چینوت پوهل " از جهان خاکی به جهان مینوی ره می گشاید ، مردگان در آستانه ی پل ابدیت چشم به راه او هستند " .

و در گفتاری دیگر در همین کتاب ، روی کردن به آسمان و بلند کردن دست ها به سوی آن ، که در داستان " پوریوتکیشان " گفته شده ، که چنین رویکردی را در میان سرخ پوستان نیز دیده می شود :

" نکو مونتا برخاست ، دو دستش را که سرخ شده بود به آسمان بلند کرد وئ بدرگاه روانِ بزرگ که به خواهش او پاسخ داده بود ستایش کرد " .

در داستان های سرخپوستانِ کانادا نیز رازهای فراوانی در باره ی کوچ از میان سرمای نیمکره ی فرازین ، و گذر از زیر هفتورنگ و میخ میان آسمان و نیز پیدا شدن سفال ، که به دنبال آن ، دارو و درمان آغاز می شود آمده است .

ادامه دارد ........